อย่าแค่วิ่งหาอะไรเรียนไปเรื่อย จนลืมเอาสิ่งที่รู้มาใช้ มาต่อยอด
มาทำความเข้าใจว่าความรู้อะไร? ไม่ใช่แค่เรียนไปเรื่อย
เพราะกลัวรู้ไม่ทันชาวบ้าน (FMO -Fear of Missing Out)
รู้เฉพาะที่เหมาะกับเรา และลงลึก อาจดีกว่า กลัวรู้ไม่ทันคนอื่น
อย่าแค่หลงรักคนๆหนึ่ง หลงรักไปเรื่อย เลิกหลงก็เปลี่ยนคน
แต่ไม่คิดจะรู้จักตัวจริงของคนที่เราหลงรักตอนนั้น ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเขา
และให้โอกาสเขาได้รู้จักเราจริงๆ เช่นกัน
แม้ไปต่อไม่ได้ แต่เราก็ได้รู้จักตัวเอง ว่าเราต้องการอะไรจริงๆในความรัก
อย่าแค่คุยเล่นกับเพื่อนที่เราบอกว่าสนิท
แต่วันที่เขาหนัก เรากลับเป็นคนที่เขาไม่คิดจะเล่าอะไรให้ฟัง
เพราะเขาคิดว่าเราคุยเล่นกับเขาได้เท่านั้น
อย่าเพียงแค่ผิวเผิน หรือไปครึ่งๆกลางๆ กับทุกเรื่องในชีวิต
ไปให้ถึง สุดทาง ของสิ่งที่หวังจะทำ
ไปให้ถึง สุดทาง ของความสัมพันธ์ดีๆ
ไปให้ถึง สุดทาง ของศักยภาพ
ปลายทางของสิ่งที่เรียน สิ่งที่รู้ ยังมีการลงมือทำ ลองทำ ซ้ำๆ จนเข้าใจมันถ่องแท้ จนโตเป็นศักยภาพจริง
หลายคนใช้เวลานานเกินไป กว่าจะมีความสุขหรือภูมิใจในตัวเองจริงๆ ก็เพราะมัวแต่ทำอะไรครึ่งๆกลางๆ ไปไม่สุด แล้วก็เปลี่ยนไปเรื่อยอยู่อย่างนั้น
ดัดแปลงจาก ดร.ต้อง